Araf nedir?

Çoğu kez bir yer olarak tasvir edilen araf, aslında bir durumdur. Kim Tanrı'nın lütfu içinde (yani Tanrı ve insanlarla barış içinde) ölürse, ancak Tanrı’yı yüzyüze görmeden önce arınmaya ihtiyaç duyarsa, o kişi araftadır.

Petrus İsa'ya ihanet ettiği zaman Rab döndü ve Petrus'a baktı: “O zaman Petrus dışarı çıktı ve acı acı ağladı" - bu aynı arafta olmak gibi bir duygudur. Ve böylesi bir araf bir ihtimalle ölüm anında birçoğumuzu beklemektedir: Rab sevgiyle bize bakar - ve biz de yaptığımız kötülükler veya "sevgisiz" tavırlarımız için yakıcı bir utanç veya acı dolu bir pişmanlık hissederiz. İşte ancak bu antici acının ardından O'nun sevgi dolu bakışına esenlik dolu göksel bir sevinç ile karşılık verebilmeye yetkin oluruz.

Yorumlar